enes sarı, kasım 2020


açıldığı halde aşılmamış yol uğradığında yolcuya  
ziyaretin kısas’ı makbuldür diyerek vicdanı ile cüretini baş başa bırakıp 
beni gördün, beni gösterdin fakat yürütemedin ayakları 
yoktun fakat işaret edilen her noktada bir kendini bulmuşluğa, 
işaret edilen her yeri evine benzetme çabası ve her evin alçısına geçerek 
yolun bölünmüş bütün uzantıları sirayet edecek yolcuya. 
haliyle, vücudun ağırlaştığı anlarda yüklü taşıtlarla dönülür kavşaklar
şeritin ortası seçilir boşlukta bu aşikâr, varılacak durak aşk olsa da vasıtası kâr
kapının çalmayan tarafında biriken ince uzun parmaklar ve ince uzun yollar bir vücut çıkaracak uzuvlarımdan
artık yürüyemeyeceğim fakat başka ayaklar sallayacak beni başka yollarda.

yönelime irade karışmamışsa idaresi zor olacaktır yönetimin 
bölüş ve parçalanış  
yapbozun önümüze serdiği resimdeki kesik damarlara tekrar tutunma mecburiyeti 
beni sizler yarattınız umarım yaradanı aratmazsınız
beni sizler yarattınız umarım kendimi aratmazsınız korkusuyla bir daha parçalanma
gitmeler kadar kolay olmayan gelmeler çekimlenir burada: bu geçmiş zaman hikayesi
her gelecek geçmişinden çekinir bu tarihin rivayeti
yani rehavetin yeri hazırlanırsa erkenden yeryüzünde
doğduktan sonra doğrulmamız zaman alacak fakat sonunda emekleyecek her yetişkin.

baktığında 
kâle alınmayan kale olunca kırık duvarlarının ardında 
bataklıkta onu aşabilmek için gösterilen gayretin görünmez olduğunu bilerek  
yer, çekimine mağlup olarak kendi yalnızlığına çekilecek. 
hayatın hayalarını ovaladıkça çıkması beklenen ecinne  
sürüklerken ecele, kulaçları tersine atmak dikine yüzmek 
deriyi bu şekilde incelterek derinlerden yüzeye yani köyümden havai kentlere 
diz çökerek ya da oturtarak dizlerime,  
ya pakt ya da annemin boğazındaki o yavrum tümörü
annemin boğazındaki o yavruların terörü silinmedikçe dizelerimde
bir vücut, artık çıkacak uzuvlarımdan
artık üreyemeyeceğim fakat başka ayaklar sallayacak yavrularımı başka ağızlarda.