adem üren, nisan 2021

bir vietnam türküsü
yalınayak çorbasıdır
öfkem gençliğimin.

kayda geçsin
basılmadıkça diye damarıma
başkaldırma lüksüm
boyumu aşmayacak
denizler vadettiği içindir devlete.
kanım parıldamıyor diye
ellerim kıstırılmış bir tay gibi
hareket etmesin mi

yazıyorum, tamam desinler
tahtlar kurduk kırmak için,
susacaksak ancak ölüm diyedir, tamam
devsek ve hala küsmemişsek,
insansak/ doyurmaz bildiğimiz ete
ve ekmeğe, tamam.

tellallar çıkarıp
haber olduğum kentlerin mızrağısın
bana bir güneş boyu
bana uzun bir yol gibi gerek
sırtın ve çiçekleri.