hatice kübra öktem, ağustos 2020

bazen diyorum
yüzümdeki lekelerin yerini
kalbimdekiler almasaymış
çıkmayan lekeler
kapanmayan oyuklar
hala akan yaralar
sonu olsaymış bütün bunların da

hayatın
hayatımı bir melodinin içinde geçirebilecek
fazladan bir şıkkı olmalıymış
başı şişenler
çok yorulanlar
yaralarından yerinde duramayanlar
başını alıp alıp oraya gidebilmeliymiş

bazen diyorum
şarkılardan başka tutunacak dalımız kalmamış
neden göğe uzadıkça kesmişler ki bizi
daha çabuk ve taze büyüyelim diyeyse evet
hakları var ama böyle değil
yine göğe uzanamayacaksam
ne anlamı var yeşermenin