kazım baran yılmaz, mart 2020

kalbimin de bir tarihi var
terbiyemi tersine döndürüyor
dünyanın sürekli tekrarladığı teklif

balkon demirinden aşağı sarkan
bir kalanşo sarhoşluğu bu
ne göğü yükselten başka
ne de yeri alçaltan tanıdık
bir testi olsam akıp suyumu bulurdum
diyor, kavline sırt dönmüş yasak
şiddetle reddediyor tasvip
bir testi olsam kırılıp şeklimi bulurdum
diyor, kahrına yenik düşen temkin
vücut buluyor tahrip

daha da zorlaşıyor anlamak

oysa ne maden benden
ne simya benim, ne zanaat kutsal
vardır sanıyorum taşı tasarlayan bir kural
toprağı terhis eden bir kanun, yoksa
beni kendine maruz bırakacak taba
bana benzemeye çalışacak tasa, çünkü
biriktirse biriktirse ancak
kendini biriktirir yaşamak

kalbimin de bir tarihi var
tavrımı yüzüme çarpıyor
vaktin durmadan vadettiği terfi

bu sefer kolay olmayacak
soysuz bir geçmişten üstüme miras kalan
burada bulunmayı atlatmak

durmadan diyorum
avucuma devrilip dökülen yüzüme
daha anlanacak ne çok şeydir dünya
ahmak.