ben bu hayatın neresinde mevcudum?

bir bakmışsın otuz yıl geçmiş

fındık toplayan püsküllü teyzeler kalmamış

oldukça liberal koyunlar otonomlaşmış

arılar metalik

yüzüm buruş buruş

peki ya şimdi diğer insanlar olsaydım

ne düşünürdüm?

belki stanford üniversitesinde merdiven altı akılalmaz deneydim

sonraki vakit notre dame de paris’in kül oluşuna rast gelmişimdir

bir yanım doğu almanya’da sosyalist

diğer yanım soğuk savaşta diktatördür

mısır’da sfenks’in ihtişamını izliyorumdur belki de

hong kong’un özerkliğe kavuştuğu kapitalist iklimde

batı sahra’da fosfatta çalışan işçi

sidney opera evinde bağıran iri cüsseli adamımdır

belki torino’da carlo alberto’da yaşarken kırbaçlanan ata ağlıyorum

ya da macar sinemasını siyah beyaz havada tek başıma seyrediyorumdur

ama ben aynı yerdeyim

değişmedim

anlıyorum