op.155: kenan albustanlı, secouer


kuş topluyorum, dağ kesiyorum içimden

koltuk takımı yakıp sıvaya Sovyet Rusya anlatıyorum

tarih mümkün, çatlak tabağa kırılmayı anlatıyor

ve nasıl kararlı

gözünden düşen o kızgın kızıl karanlık

dahil


yerim sarsılsa, diyorum

kendine kırıntı kanaviçe toprak

diyorsun, sarsılsın

maymundan geldiğine inanmayan

sanatkar ruhlu deist gibi

peygambere dönem

zaman kültürüne ayak uyduran 

yarı gri yarı felçli yarın gibi

çık gel

sonuna kadar ayık kararları karanlıkta kırıştırdım

çık gel

kırığın hacmini, kruvaze konyak ile kirpiğine yakıştırdım

çık gel

dünya eksen algısını yeşile denk bakışına değiştirdim

çık gel

sahi neden çok cevap buldum

çık gel 

yorgunluğu yorgunlukla yordum


aklın sınırını

sardunya sarsıntılı kışlardan ayrılıp hem de

Yorum bırakın