op.180: yakup diker, her şey ödünç mayıs gibi



Eve dönen bir çığlığın sonrasıydı unutulan her yüz
Güneş kurulanır, deniz kendi tuzunda susardı.


Bizi bıraksalar bir şeyler düzelecek gibiydi
Bazı peronları dolacak otogarların
Meyvelerin sevilmeyen tarafına ilanı aşklar sunulacaktı.
Uzak yerlere gidilen bir yol olmalı anne kalpleri
Mavi balkonlardan dönülen akşam serinliği
Mavi balkonlardan aşağı sarkıtılır akşam serinliği.


Bana her şeyi başkaları anlattı, kendim değil
Kendime ulaşamadım gölgesinde oynarken ayvaların
Kırılgan atlar çarşı ortasında insanları tedirgin ederken
Sarı olmak öğrenilirdi ayva çekirdeklerinden.
Senin ellerinde büyüyordum bundandı beni diken edişin
Bundandı beni eylüle karşı terk edişin.


Sahilde karşılaştığım bank ve tenimde tanıdığım martı
Uzaklaşıp uzaktan baktığım posta kutusu
Geçiyordu ayaklarımın altından, buna masal diyordum.
Ben bir yaz akşamında martılarla maviye kırmızı bakmayı öğrenecektim
Dünyanın tüm bayraklarından bir gömlek dikecektim
Bir yanı hep eksik olan her çocuk için
Bir kolu kanlı olan her nehir için.
İçimdeki fırtınaya alışıyor gibiyim bu böyle uzun sürüyor
Kırk yaşında kırk defa kendi gözyaşına mektup yazıyor
Limanda kalmış son gemi.


Sormayın çünkü size verecek bir şeyim yok
Gelmeyin çünkü sizden alacağım yok.
Kimseyi kimseye emanet etmiyorum bu denli
Perdeler balkonsuz kalıyor, evler sokak sohbetleriyle dolu.
Sana tarçınımı ödünç vermek istiyorum / dinle
Gözlerin şehir kadar nemli ve kılıcına rujundan sürülmüşse.


Yaz her çocuğu eşit sever bunu bir ihtimal zannetme
Çünkü bir ihtimalin arasına kazınır her insanın ömrü.
Çünkü sabah ezanları kadar kalabalık olmaz
Soğuktan başka hiçbir şeyi olmayan ordunun askeri.
Bir bakıma rüzgarda salınır anılarım
Rüzgarda ve rüzgarla koyu bir gecede
Yüzümdeki meridyeni boşluğa bıraktım
Her çocuk bir boşluktan doğardı
Henüz vaktine kiracıyken anne karnında.
Her çocuk bir boşluktan alacaklıydı
Hesap kitap hep şaşardı
Hesap kitap hep başka anlara taşardı.
Yaz güzeldi ve bunun sebebi biraz da sendin
Yaz güzel değildi ve bunun sebebi az da olsa sendin
Panjurları kapadın / kapadım panjurları
Yağmurdan sonrasını idrak edecek insan sayısı ne kadar az.


Eve dönen bir milletin son şansıydı
Evlerden sızan travmanın rabbi.







şiirin spotify’daki seslendirmesine ulaşmak için bağlantıya tıklayınız.

https://open.spotify.com/episode/4QHXf1B9dyhWU0fYOOiNV2?si=8da2cb67ce9c4ce1

Yorum bırakın