Çıldırdım ve içimde tutuyorum çıldırdığımı

Atlar koşturuyor yaramın üzerinde

Tımarlanan acılar yüzükoyun uzanıyor

-bataklığıma

Şimdi yeniden başlamak için

Hiçbir şeye ihtiyacım yok


Her şey bitti, her şey bitecekti

Törpülendi aşklar ve gökyüzü

Dümdüz bir hüzün kaldı, dümdüz bir sancı

Dümdüz bir olmayış, dümdüz bir vazgeçiş

Kuşaklar arasında yüzler silindi

Kimlikler kendinden başka herkese benzedi

Normal ve anormal tanımları değişince

Ölümün tadı da değişseydi

Yerdik belki


Çıldırdım ve içimde tutuyorum çıldırdığımı

Çünkü insana bir iç verilmiştir tutmak için

Her şeyi anlatamayanlar için

kendi bile anlamayanlar için

Bir iç yaratılmıştır oraya kalp bile giremez

Boşluk değildir içtir o, hiçbir şeyle doldurulamaz

Boşlukta kalsın diyedir, askıda kalsın diyedir

Ben bu yüzden huzursuz bir insanım

Dünyadan taşan herkes kadar huzursuz


Çıldırdım ve içimde tutuyorum çıldırdığımı

Boşlukta değilim, askıda değilim

Öyle bir çıldırmak