Eski bir Türk filminde yaşamak istemiyorum
Ne de olsa şehir olmak için yapıldı bu gökdelenler
Nereye dikilirse dikilsin artık
Ben bıktım seni uzaklaştıran her şeyden
Şehirleşiyoruz diyoruz ben seviniyorum
İki yabancıyı gözlerinden tanır buradakiler
Birey olmak için çok geciktim
Modernleşme sürecim baltalandı
Nerede bu İttihat ve Terakki
Hiç yıkılmayacak mı içimdeki Abdülhamit?
Yalnızım diyorum ya bu hiç iyi bir şey değil
Ellerini ver en azından örgütleneyim
Biliyorum o lakırdıları
Koşullar olgunlaşmadı
Ben çok otobüs kaçırdım, içinde hiç babam yoktu
Nereye gitsem arkamdan geliyordu enflasyon
Öğretmenimden özür de diledim, kabul etmedi
Seni beklemek çok ağır bir cümleydi
Saatlerimden sana bahsetmedim
Ellerini ver
Ellerini ver
Ellerini ver
Sana da geç kalmamak için
Parmak uçlarından çokça öpmeliyim.
op.217: furkan doğan, birey olmak için hep batı’ya*
