op.235: aykut akgül, silemiyoruz*


Düşüyor toprağa ilk sperm
kaos ve sebepler mekanizması içindeki huşu
kırılıyor aynayla başka bir ayna içiçe geçmiş gözlerinde
binlerce yılanlar kopuyormuş onun rüyasının ellerinde
bütün tuhaflık burada hala bir gökyüzünün olmasıyla başlıyor
ve göç etmesi şu kuşların
kimin kime örgütlenmiş ağır bir cevabı

salyan akıyor
silemiyoruz

Genetik hastalığa yakalanmış metaller gördüm
sırtlarında hep o üvey silindir kamburları
ve buralar, birkaç günün uzayan yıllarıdır
kırmızı perdeler yakılan masalları vardır çocukların
burada kurtlar kuşlar alemine emanettir
kimse kimsenin sorusuna ortak olmayacak kadar haksız değil

kapın çalıyor
durduramıyoruz

Yüksek bir yerden diyerek başlıyor lafına şeyh
bunu bir veda yemeğinde söylüyor üstelik
üstelik bir yerden cam kırılmış gibi bir ses duyuluyor o an
ve ben yeri olan hiçbir yükseklik sonsuz değildir deyip
şeyhime uzatıyorum ekmeğimi
ekmeğimde çan sesleri

kanın duruyor
inanamıyoruz

Yorum bırakın