op.238: sevda altınkaya, bunu sen istedin*


Böyle biri olacağımdan haberim yoktu
Kimse de uyarmadı ki
bak burası tekin bir yer değil
Ne hoş gördüm oysa tenime karışan mat renkleri
Ayağıma dolaşan sarmaşıklarıyla önüme dikildi dünya
Beklemezdim tüm bunları

Yok aslında seni uyardı birileri
Bizzat anlatmasa da o sinyali verdi
Rögar kapağını başına geçirip gökyüzünü izledin
Vardı haberin, hiç uyumuyordun, hep tedirgindin

Ne tuhaf, beklentim neydi acaba yarınlardan
Dünya yarının yarın olduğunu biliyor muydu ki

Senin dünyadan haberin yok
Dünyanın da senden
Siz iki ayrı uzağın iki kavuşmayan ucu
Birbirinize delik açıp duruyorsunuz

Aslında böyle biri değildim ben
Önceden tanışsak çok severdiniz
Çok değiştim, çok karıştım, çok bulandım
Yok sen aslında tam da böyleydin
Bak bu sensin, gözlerini çekme kendinden

Çok oluyor yorulmuştum, kimse de gelip…
Ne çok şey bekliyorsun, farkında mısın

Göz bebeklerime kadar değiştim
Bu kadarını da inkar edemezsiniz

Yok şimdi kimseyi suçlama, bunu sen istedin
Biz senin göz bebeklerinin eski hâlini de biliriz

Yorum bırakın