bir yalana üç kat sıva gerek
üzerine atılacak biraz şükür

cennet bir ninni
barut kokusu gözlerini
kapatırken çocukların kulaklarında

kırık beşik
yıkık duvar
obur tank

ağzına kül sürecek
atomu aldatan eller

dünyanın bahçesinde
binbir dilli ahlar

kızgın demir bas
hatırlayan yanına

bacaklarına değil
yüreğine kuvvet
ölülerini ilk terk edenlerin
sımsıkı kilitlesin kapılarını

perdelerden dökülen soğuk mevsim teri
şirk koşmak göğe
hiroşimadan halepçeye kadar.