op.259: umut yalım – deneme 1.4*

yeni kâdim’in yatay-insanlarıyız artık. altıncı döng
ü başladı çoktan. tamam; neo’ya, yeni diyebilirsin
ama neo, yeni’den çok, mesihî bir kavram. jel bey
inli evanjellerin dayattığ bir kuram. insan unutand
dır. ins ve ân. öldüğnü bile unutacaksın birgün. ca
nlısın ama sağ değilsin artık. tenin artık töz. toz. v
e daha söylemediğin son söz. tinin zaten evrensel
rehinede. ende ve boyda, başka bir varlığa rended
e. insan artık bir render.
love me tender;
bu metin, çok iyi bir aşk şiiri olacaktı özünde.
her şey hazırdı bununçin
oğlan ve kızı bile ayarlamıştım
ıstanbul’u tam 1 sââtliğne kiralamıştım. anca
k… bir şeyler ters gitti. olduramadım. bir tek
google çubuğna şunu yazabildim: küçük umutların
hüsrânı büyük olur. çubuk, bana;

umut yalım mı demek istediniz; dedi.

Yorum bırakın