hayatının anları sen denen müziği oluşturan notalar olsaydı
belki anlamlı olurdu tüm yaşadıkların
şimdi çöküyor gerçekliğin
ki onun içi kofmuş
bu dünyada her bir ruh gibi
seninki de içten içe kokmuş
asıl gidişmiş saf olan
nahif bakışlarla anda donan

şimdi bilebil
eğer çözülseydi sır
sere serpe uzanırdı ölüm

gözlerinin önünden geçen düşünceler filme alınsaydı
belki çok izlenirdi
ama tatmin olur muydun
sen de diğerleri gibi doyumsuzsun
aradığını bilmeden bulduğunu sananlardan biri
acı bulutsularının ardında kaybolan
tanımadan yitirmek kendini

şimdi sessizleş
duymak için gerçeği
geçitler koridorunda yankılanırken ölüm