op.297: müge eke – çağırı*


Seni sesimle çağırıyorum
Gözlerimle veya aslında hislerimle
Vücudumun yarısıyla çağırıyorum
Aklımla daha doğrusu
Aklımda kalan son resminle çağırıyorum
İsmini yazarak, bazen haykırarak
Transa geçerek
Ayinlerin ateşine bakarak
Kara büyülerin içindeyken çağırıyorum
Tüm vücudumu soğuk suya batırırken
Denizin dibini boylarken
Kollarıma iğneler batırırken çağırıyorum
Annenin koyduğu isimle
Evrenin son duyulan sesinde
Var olduğun diğer tüm isimlerinle çağırıyorum
Batmasına yakın yüzümü yalayan güneşe karşı
Islak çimlerin üzerine teslim olurken
Kokmayan çiçeklerin, uçuşan sineklerin içinde
Tüm sızlayan bedenimle çağırıyorum
Sokakta sesim duyulmasa da
Tüm sesler birbirine karışsa da
Her şey bir anda sonlansa da
Sadece seni gördüğüm anda çağırıyorum

Yorum bırakın