Zehir kokar nefesi
Öfkeden kuduranın
Kızılca bir şerbet niyetine
İçilen şarapları devirir her bir sefer
Hüzünlü şarkılar çınlar beyninde
Konuşkan bir şizoid
Sınırda yaşar hayatı habire
Pesimist bir hava var bak göğe
Sanki hissediyor da o
Zehir soluyanı
Çatlamış çöküyor
Hayaller gibi aynı
op.298: erim kelleci – kuskun öfke*
