Bir adımına çöllerden gelirdim,
Ayakların tazecik bebekmiş.
Gizin doğası ağlak ormanlarda sürse
ne olurdu,
duası dudaklarımın kabul olsa,
ayna karşısında aynı kalsak.
Çöl ağladı. Ayna ağladı. Ben ağladım.

Sana bir demet gerçeklik topladım.

Yedi renginden göğün, siyahı seçti,
beyazı bana kaldı.
Üstüme geçirdim, toprağa uzandım.
Gök ağladı. Toprak ağladı. Ben ağladım.

Sana kan kırmızısından resimler çizdim.

Gülüşünde çiçekler açardı
Gülsen, üstüne gül koklamazdım.
Gülüşün başka baharlarda,
menekşelerde seni aradım.
Gül ağladı. Menekşe ağladı. Ben ağladım.

Sana adi tahtadan oyuncaklar oydum.

22. perdede silah çıkar,
Bilmem kaçıncı perdesinde patlayacak
İblisle Tanrıdır seyircim
Sahnede yalnızım.
İblis ağladı. Sahne ağladı. Ben ağladım.

Sana kırıklarımdan vazolar yaptım.

Yedi başı mamur hüznün tepesindeyim
Ayaklarımın altında bir yığın yorgunluk
Durmaksızın el sallıyorum
bu tarafa hiç bakmıyorsun.
Hüzün ağladı. Şehir ağladı. Ben ağladım.

Sana gözyaşlarımdan kolyeler dizdim.