op.326: axolotl – çığlık anı*

Bilmediğim gibiyim
Nedir ki bildiğim kurur gibiyim
En çok da bilir miyim
Mezar ağaçlarının yakınlığını
Hemen güneşin altındaki kuru ağaçları
Soğuklu insanlar alemi
Bu ne bir bildiğim
Ne de bilmediğim
Henüz ezbere bile alınmamış
Kuru anlatımlar gibiyim
Bilinçsiz gidiyorken bir yerden bir yere
Bir yerden bir yere
Başka yerlere
Sen orada duruyorsun ey soğuk insan
Sanki fazla gibiyim
Senden ve bütün ölülerden
Bir fazla atar gibiyim adımları
Bu gibi yaşayan benim
kuru ağaçlar altında
Artığım sizden ya da sizinle beraberim.
Kalıyor bir parçam güneşinizde
Süzülen benim ayak izlerim
Evet soğuk insanlar
Ben biraz ölü gibiyim.
Şimdi ısınır gibiyim bir zamanda
Zamana koyarsak ölülerimizi
Herkes biraz yürür gibi
Benimle ve bensiz
Her koşulda eksik, bütün gördükleriniz
O kadar canlılar ki
Ama şu ölümlü gözleriniz
Nasıl gibiyim
Nasılım ben
Endişeli kaygılı biraz da bezmiş gibi
Size sesleniyorum sarhoş gibi
Bana anlatmayın
Hayır, hiçbir şey kabul etmiyorum
Biraz ölmek ister gibi
Bu bir çığlık anı
Yaşamak isterse eteğinde bütün uçurumların
Bu bir korku anı
Evet, canlı gibiler
Ben biraz gülümser gibiyim.

Yorum bırakın