op.335: rıdvan şahin – her şey hatıralarda yaşıyor*

Gerçeğin ben türlüsünden amentü
Yazı severim hasret kaldığım zaman
Baharı lümpen doğa fetişlerine bıraktım
Kış sizin olsun kartpostallardan kalmışsa tabi
Sonbaharı benimsedim yapraklar sararıp savrulduğunda
Delişmen bir tayf gibi rüzgarın önünde
Yağmurlar vururken cama
Kovboy filmleri izlerdim
Okullar açılırdı daha yaza doymadan
Ama sonbaharı da severdim
Okullar açılmasına rağmen

Hoyrat zamanlar yaşadık tüm mevsimlerde
Mevsimlerin her türlüsüne maşallah
Kurak mevsimler olurdu fındık olmazdı
Bol olurdu bu sefer para etmezdi
Halamlar İstanbul’dan gelirdi sevinirdim
Kabakulak geçirirdim
Babamın yolunu gözlerdim akşamları koltuğa dayanıp
Babam ellerinde gazete ve kitapla selamünaleyküm
Ben daha kitaplara bakamadan daha
Elektrik giderdi
Babam su basmaya
Eve gelene kadar beklerdim
Elektrik direğinin dibinde gölgesini görünce
Geceyle yolculuğum biterdi

Yalanın bin türlüsünden hafazanallah
Gerçeğin her türlüsünden amentü
Zaman geçmiş mazi olmuş
Güzelliklerin hepsi sadece bir anı
Her şey hatıralarda yaşıyor
Herkes hatırlanmayı bekliyor sanki
Kimse kitapların kenarını kıvırmıyor artık
Gazeteler de kitap vermiyor zaten
Gece karası tayfların toynakları altında kalmış umut
Ceplerimizde çakıl taşları
Bellek taşları
Geceye bırakıyorum onları bir bir
Bir gün kaybedersem yolumu
Hatırlamak için hayatı

Yorum bırakın