op.369: fahri küçük – barda*

şarkılar ve biralar
ve götünde kılı ağarmış köpek
dahası tecrit edilmiş
bahça duvarından aşıp, sarmaşık yalnızlığımı
boğazımın yangın yerine dolamış ben
barda

efes, enfes, nefes
ve tütün
sarım sarım
yakım yakım tütün
sonra kadınlar
hepsi marlin monreo
katalitikte cızırtı
kafamın dipsizliğinde bunaltı
sersemlik, serserilik, sersefillik barda

içimi işedim şişelere
yalnızlığı masaya kazıdım
yerimi değiştirdiler ulan benim
kaldırıp köşeye attılar
oysa ben
tabanca gibi bir hayat istedim
tanrı beni resim olarak yarattı
(insanlarının yüzümü görmediği)
astı
duvarına dünyasının
astı
yarınlara çıkmayacak günlerin tavanına
gül kalbimden, yeni bir gün kalbimden
tıkanıklığına tuvalet deliği kulaklarınızın
barda

halbuki birlikte güzel diyorduk hani içerken şurubu
hani birlikte seviyorduk sokaklarını Ankara’nın
birlikte yürüyor, vuruyor, ölüyorduk hani
çemberinde feleğin
birlik ve dirlik içinde seçilmiş güzel oğlan bendim
demek boynu sunağa gelesice
diye kuruyorum
bu gece Ankara’da
kış ile yaz ortasında
kuru kafamın derin sularında
barda

Yorum bırakın