Karanlık ışığa kavuşmayı sevmez…

1

Gözlerimin ırmağında Şubat
Üzerime düşen neyse onu yapıyorum

Çocuklarla kuş yuvalarını izlerdim
Hayvanlarla konuşurdum
Çiçekleri yoldurmazdım
Tarlayı sürerlerken ıslık çalardım
İçim içime sığmayan o günler nerede?

2

Ellerimi nereye koyacağımı bilmediğim acemilikten geliyorum
Koşarak bana yetişiyor, koluma giriyor
Deniz kenarına iniyoruz
Yıldızların altında hayaller kuruyoruz
Sesim çarpana dek yüzüne

3

Kaç! kesintisiz dünya şenliklerine
Caddeleri, çarşıları, vitrinleri gez
İkna et yalnızlığını, korkmamaya
Yaranın kabuğunu kaldır
Güneşli havada şemsiyeni aç
Çalgıcılara uğra
Taşlara basmadan tek ayak üstünde zıpla
Çalı çırpı topla, ateşi Şubat’ta yak
Sabahları karın üzerinde köpek izlerine bas
Kurtlar da inmiştir kork

4

İs kokuyor elbisem
Taşlı yollar, elmalı turta
Gün batımını izliyorum
Yaşamak, ey güzel günler nerede?

Daha önce hiç gitmediğim uzaklara bakıyorum
Bir bilge yıldızının peşinden git demişti
Suların sürüklediği çamur ve taşların altında
Kendimi buldum