Büyümeyi anlamam lazım
Ağaçların soyunup dökündüğü mevsimleri
Her sabah kahveyle kahvaltının sırasını
Karıştırmamasını öğrenmem lazım
Kafamı güvende hissetmem için kuma yazılıp
Ağzımı sözcüklerin içerisinden çıkarmam lazım

 Şehirlere getiren yolları hesaplamam lazım
Gittiğim yerde tabut gibi dursam sıkılmam
Kültürleri incelesem, incinmiş zamanları
Kendime bin dereden su getirtsem
Şarap getirtsem, tat getirtsem
Oluşu düşünmem lazım

 Sırt çantamda uyurum, ağaçlardan yerim
Selam veririm hayvanlara ürkütmeden
Her gece kendimi kendimden imlerim
Ses bitmem, toprağı dinlerim

 Unutmayı öğrenmem lazım
Kağıda can damlatır gibi yazışı
Sonra arkasından yırtıp attığımı
Ellerimi kollarıma dikmem lazım 

 Artık bir rüya geceden uyanmam lazım