Suya okuduğum duaya seni de kattım

Sonra çoğalttım o suyu 
İçtim 
Yıkandım
İçimi dışımı seninle doldurdum
Bir karga geldi ardından

Fermanıma da seni buyurdum 
Kesilecek boynum dudaklarınla 
Ve akacak kan ruhumdan aşağı
Ruhum
Sana adanmış
Ne bir ihtilal koparır senden
Ne üşüşen başıma karga

Bir rüya sanki 
Dehlizlerin ucundan gözüken
O mavi bulut 
Çıkmamı bekleyen
Ama her yaklaştığımda taşlayan karga
Ne kendime hayrım dokunuyor dehlizlerimde
Ne sana kavuşuyorum
Ah şu karga 

Nice şairlere kalem kırdırır adın
Nice defterler yaktırır 
Ne bir yüzü kalır aynaya bakmaya, adamı şair eden güzellerin
Ne de kini kalır karganın sana

Yaradılışımdaki en büyük kusur sevgilim
Seni daha fazla sevememek
Lakin,
Artık kargalar bırakmıyor beni
Artık dizlerim yağmur yağmasa da ağrıyor
Artık dualarım da kabul olmuyor