Tüfek taşırken anladım şiirin ne demek olduğunu ve parmaklarımı kestiğinde şiir
Hiçbir şair bana ilham vermiyordu
Komutan yat deyince anladım gökyüzünün bu kadar güzel olduğunu
Ve gözlerime düştüğünde yıldızlar
Hiçbir yıldız bana dilek hakkı vermiyordu

Öksürük nöbetlerinde saydım ciğerlerimden
Ne kadar sen geçtiğini
Hiçbir doktor anlamıyordu nefesimin daraldığını

Gırtlaklarımın kesilebileceğini her sabah tıraş olurken anladım
Hiçbir Azrail bana bunu anımsatmamıştı
Ve her aynaya baktığımda
Küçük bir erkek çocuğu görüyordum
Sokaklarda oynayan

Gün sayarken günlerin geçmediğini
Dizlerimin ne kadar da sağlam olduğunu
Burada hiçbir rüzgârın bana seni getirmediğini
Anladım

Gittim
Kamuflajlı defterime sana benzeyen çizgiler çektim
Hiçbiri eğik değildi
Botlarımı boyarken gözlerinin karanlığını düşündüm
Düşündüm, düşündüm ve ayaklarıma vuran botlarımla sana doğru yürüdüm.