Fırtına an kolluyor
İmkânsıza yöneltme gemilerimi
Bu arabesk bulutlarla baş edemem
Üstelik bozkırımı dahi inşa etmedim henüz
Burada yazlar hep cehennem,
Baharlar tümüyle güz…
Hiç olmayanı yeniden deneyemem.

Eskiden yerindeydi gücümüz
Zamanında az mı kovaladım
Öpmek için doğru kurbağayı
Hatırla, kaç kez bir ayakkabın
Eksik döndün davetlerden
Kalbini çelmek için fotoğraflar yolladım
Bir elimde güneşi tuttum,
Bir elimde ayı, olmadı
Sürekli öldürdüm kendimi, taammüden.

Tabiatındır yine istediğin kadar reddet
Tonları pastel ucuz tablolar gibiyiz
Kaçıncı el olduğumuz meçhul
Tek ağızdan çıkan birçok ayrı cümleyiz
”Çoğul” kelimesinin yasaklandığı…
Denedikçe yenildik işte biliyorsun
Beni sağda indir, sen devam et.