op.455: serap çokuysal – ayrık otu*

Eskittik günleri ve güneşi, güneşi ve gülleri 
sadece içinde bulunarak bu dünyada 
Saçını atmıştın geriye bir yanlışı düzeltirce 
o kadar sıradan 
Mesel, nedir bütün yoğunluğu bu sözlerin 
izinsiz bir işgal midir hissetmek,  
sordular, sorarlar hep 
mülkiyet hakkı ihlali,  
eğer bensem, eğer bende çatlıyorsa ışık,  
bu hiddetle kozamı delip geçen hangi güç 
ıssız kemik rüyasında mühürlenen mülkiyet 
Rahmime kesilen vergi borcu,  
soğumaya bırakılan kadavra iradem 
tapu kadastro, yastığım mercan kayalığı 
İntihar süsü müdür senin yokuşlarında zaman 
Neticede güneş eskiyen bir şeydir yanında durulunca 
kimsenin ekip sulamadığı ayrık otu 

Belki sadece buradayım ve bu kadar hissediyorum, bu benim 
Mesel şu: ayrık otu sormuyor kimseye ne kadar yaşayacağını 

 

 

 

Yorum bırakın