op.158: f. aylin gökçek, temyiz



nefes almam gerektiğinden söz ediyorum başlarda

şu, elimde görmüş olduğunuz hayat

hayret edilesidir.

ikide bir kırılmasın diye

unutup yanılmasın diye

artık suçlanmasın diye

kursağı bilhassa ona öğrettim.


bir gün

kenti boğazından kesen birisi vardı

hazır elini kana bulamışken

hazır bir şeyleri yanlış götürmüşken

kan kopacak kıyamet akacakken

şiiri yakasından tutmuş öldüresi vardı.

dört eldi sarıldım

ne yakamı

ne şiiri.

hayret etti. hayret. acıyan gözlerle baktı

dedim

bazıları yok edişe ortak olamıyor

insan bazen kıyameti görüp ölemiyor.


çeşidi de vardır insanın biri diğerinden beş fazla

kuşlar havada bitişik düzen uçar da çarpışmazlar.

şimdi

insanların hasta olmadığını

kim söyleyebilir

“op.158: f. aylin gökçek, temyiz” için 2 cevap

  1. İnsan bazen kıyameti görüp ölemiyor… Ne güzel anlatmış içinde bulunulan düzeni.. Hislerine sağlık. Daha başka başka şiirlerini de okumak dileğiyle..

    Beğen

bilâl için bir cevap yazın Cevabı iptal et