kağıt eve bir kibrit çöpü düşer;
adem’e sebep ilk fikirdir bu.

mavi
kendisine doğru
uzun bir namlunun
o ilk erkek olmanın utancıyla
kırılmış bileklerinde çiçek patlayan.
Yani namussuz bir dünyanın
şiir yazıyorum diye
bana kast etmesi
çünkü gerçeklikten payıma düşen
hamalı olmaktır sayfalara
bunca sene, bir hiç uğruna.

geç de olsa anladım
gece ve gündüze
kıyam eden
baş dönmesiyle devrilir.
bu dünya su nereye akacaksa
küreğini oraya vuranların
rüzgar nereye esecekse oraya yeltenenlerindir.

ve ben anladım
keder mührüdür azizlerin
rezil edilmek için getirildiler dünyaya.

bin eksik bir fazla etmedi
bir fazla bin eksik etti bu kara çalıda

ve ne söylense bağlanmalı oraya
nehirden denize özgür Filistin.