op.340: fıtnat şeyma denizoğlu – le cola*

hem sağıma hem soluma
olmadı bir daha döndüm cenin
dua başa sardı,
fikrim yok allahım amin
annem bilir,
uzayamadım sebebi belli.
ilerisi diğer bir halka ha gayret kızım
halka halka göğün zikri
yerildim gerisi yüzükoyun az yukarısı ellerin
uzadım mecbur, elden ne gelir
inan büyümek çok çirkin
kirvemin gözleri felfecir
geçiyorum her türlü içinden düşüncenin
doymuyorum ne halt yiyim
tadı güzelse madem haltı da yemeliyim

içimde fingirdeşen kırmızı parazit
geziniyor, bulunmuyor evim
poz vermez sinirim, çelimsiz
dibine kururum köklerimle pencerenin
ata tarafından hep mustarip
alt tarafı sarmalıyorum birtakım geçitleri
soyunmuyor, soydum derimi
köklerimden kurudum
huyum kurusun, kuma döndü vitrin
paçam kurtulmadı kesişim kümesi
başa şimşir, her iki kola zincir.
düz yoldan saptı
dümdüz yolundan saptı rotam, girdabın dibi.
bende işe yaramadı, şansımı bir de siz deneyin.
randomuna yaşıyorum, algoritmam çözülemedi

hurmanın çekirdeğini
çekirdeğini cüzdanda severim
babamın cüzdanı yok, parayı pantolondan getirin.
sevmedi sevemedi
sayılı tespih en başından sırala
kayıp askıdan kaçarlı sırada boncuk
kaça kadar saymalıyım baba?
dört yanımdan bertaraf fırıldak
sıradan boncuk
turladım püskülden esvede evi
kaç ayrı ev daha vardır baba?

şifayı bende bulun ve işe koyulun
şükür olsun
şükür olsun
şükür olsun
kaset bozuldu kalem getirin
nazarlarımdan nasiplenin

tarifi yok hızını alamayıp duvardan başa
içinde yok yok, gizli lezzeti fare zehri
yalnızca sizler için zararlıymış le cola
bu sebeple pîrimi zevkle kötüye kullanırım
yatalak oldum batsın yardımın
kafamda bini aşkın dünya
alkolsüzlük açtıkça açıyor kafa
sırrımı aşikar ettim son akşam sofrası
koca dünyaya sığdıramadık evimizi baba

Yorum bırakın