rengarenk teneşir sanki düşümde kukla oynatıyor
dudağın en zor paragraf , aç aç bitmiyor…
seferler başlıyor, ben durmuş sana inanıyorum.. 
sen gördüğüm en tatlı şey
bitiyorumm allah’ım, o nasıl oje’y
hiss-i kablel vukùmsun peyderpey 

sıfırdan tertemiz bir başlangıç istiyorum 
gece oluyor karanlığı biraz kısıyorum
yerinde durmuyor evliyalar, voltaya çıkıyorlar 
kar içime içime yağıyor, bu işte bir hile var 
ah be güzelim, bu ne keskin duvarlar..
cennet ve meyvesi işte koynundalar…

zamana bak sen! ne de sana uyumlu 
sen gülünce coşuyor, üzülünce kurumlu 
ne olacak bu dünya hâli?
ah! güzeller güzeli
çizmen kaytan, yanakların şeftali
kokunda tutsak eser bütün serseri rüzgârlar…

ezcümle esintinle eylemleşiyor ertesi,
ezgin en esrik enzim..
eklemlerimde eytişim
efsunlu eforlar, eskaza errorlar, 
ezgin..
o hiç bitmiyor…
orada başlıyor iman.

şimdi sen olmadan
bu geceyi karanlığından 
nasıl soyabilirim?