Bütün aynaları sırtından vurdum bugün 
Kırıldı zamanın dilsiz yansıması 
Sabahın yüzünü sürdüm hüznümün güzüne 
Yoruldum maskaraların karasından 
İnce ve kısa kalsın kirpiklerim 

Kendi içine bükülen keskin bir sızı 
Yatağımdan kendime taşan  nehirlerim 
Rüzgârımın uğultusuna yaslasam sırtımı 
Düşlerim serinliğinde uzak yazların 

Yerini arıyor hiçlikte asılı kalmış harflerim 
Yankısında kaybolan eski seslerce dinliyor beni 
Pencereden sızan tekinsiz gece, saklamış  yıldızlarını 
Sığamadım ki gölgeme dar saatlerde 

Duyamıyorum yolumu 
Çok gürültülü dönüyor dünya artık anne