-
op.119: ufka doğru on altı satır

eray erkin, ocak 2022 sensiz ilerleyemiyorum ufka gözlerim kanatlı gözlerim henüz bir tank görmedi bir komutan gördü bir de şafak alnımda sana ulaşmak yazıyordu bir sabah yüzümü yanlışlıkla yıkadım havlu dokunmadı bir daha su serpilmedi gözyaşları yeterliydi orda çiçek topladım türevi nedir bilmeden birkaç köpeğin burnuna elimi koklattım ben olduğumu iki canlı da hissetmedi bu…
-
op.117: sigmund freud rüya müzesi (st. petersburg)

şule şilen, aralık 2021 Düşler Müzesi, 4 Kasım 1999 yılında Freud’un en ünlü eserlerinden biri olan Rüyaların Yorumlanması kitabının yüzüncü senesine denk gelecek zamanda ayarlanarak açılmıştır. Müze rüyaları; Freud’un teorilerini, eserlerini ve sanata olan tutkusunu ziyaretçilerin keşfetmesini sağlıyor. Müzede iki salon bulunmaktadır. İlk salon, bu sıra dışı bilim insanının hayatına ve çalışmalarına odaklanarak on iki…
-
op.114: galata dergisi’nden 46. sayı için çağrı!

galata dergisi, aralık 2021 Galata dergisi, 46. sayısını kısa bir zaman sonra çıkarmaya hazırlanıyor. Eserleri ile Galata’da yer almak isteyenler için bilgilendirme videosu ve gerekli bilgiler aşağıdadır. Hangi türde eserler gönderebilirim?Şiir, röportaj, öykü, illüstrasyon türündeki eser ve çalışmalarınızla birlikte Galata’da yer alabilirsiniz. Eserlerimi nasıl gönderebilirim?Yer almasını istediğiniz eserinizi galatadergisi.org/katkida-bulunun/ üzerinden gönderebilirsiniz. Ne zamana kadar gönderebilirim?15…
-
op.113: *saf olmayan bir ayaklanma kadar güzel

adem üren, aralık 2021 benim aynı şeyi birçok dilde söylemeye cesaretim yok düşlersem devletin dölden daha kaygan ayağını kıracağını devleşmeye ve inatlaşmaya karşı durmayacağını yine de senden ve ondan sakındığım her gün için ecza ve icra getir. (sen çocukları tarladan al okula gönder) marşlar söyle devam adımları bizi aynı anda bir kamyona doldururlar gibi yaşatamazlar de bizi aynı anda bir yerde unutamazlar de bir hatırayı ve karıncayı özenle…
-
op.112: ölmeden önce anne iki hece

e. yusuf çelik, aralık 2021 i. Rahman ve rahim olan annenin adıyla Konuşmak kadar acı bir su dünya Anne iki hece ben boş teneke Birbiri ardına dizilmiş inciler gibi boş ses Ölsem unutmam dediği o yaş kadar Azazil gelse boyun eğmem dediği o yas Bir gece ardı sitemle geldi eve. Ev ki sofrası kadın Azığı…
-
op.110: allah’ın arka bahçesinden düşen güvercin

mustafa seyfi, kasım 2021 Küçükken, gökyüzünü Allah’ın arka bahçesi zannederdim. Nedenini anımsamıyorum. Zaten çocukluk anımsanmaz da içten içe hissedilirse çocukluktur. Öbür türlüsü hafıza denen lanetin bir oyunu. Ben de kimsenin anımsamadıklarını, anımsamak istemediklerini muhafaza eden hastalıklı bir hatıra bekçisiydim, bir emanetçi. Tozlu, yamalı, sahipsiz her türlü hatıranın emanetçisi. Bir gün kanadı kırık bir güvercin düştü…
-
op.108: victoria’yı birinci anma günü

eray erkin, kasım 2021 döngümde varsayılansın victoria iç savaşımda beyaz bayrak kaldırdım meydanda yoksun yalnızca seni bir dönem anmakta gecikmiştim kenan ülkesinden babil’e sürgün edilen bir komşunken ya da nasıra’da tüccar bir bakıma dünya temelindeki değişimleri yaşamışım medine’de ruhsal indirgemeleri gözlüyorum değişimini anlayamadım süveyş’ten mısır’ı izliyorum seni milat kılanı henüz bulamadım gotama buda’yı dinliyorum bana…
-
op.105: benim üç gün intiharım

adem üren, mart 2020 O ölümü süsleyen aynalara benibir bir bölüşür her neyle anılmışsamkaraborsa, sevdayı da kendinden üstün görmekbir elini kaldırsan da göğeihtiyacını duymaz hiçbir öğrenci.korku, saçlarını taradığın tarakbir tokada öfkeyi sıralayan ikinci eli doğanınanladım artık hasret kuşağımı kurcalamaz. Bildiğim bir şeyler vardevamlı bildiğim bir şeyler varacı, anonim hale gelmeyinceye dek çekilmesi yasakkimsenin ortasında olmak…
-
op.103: biçerdöver yalnızlıklar

rıdvan ardıç, ekim 2021 lapsekili tayfur’a benden yüksek rakım kapladığım metrekareyi görüyorum yarısı çizik adisyonda tapu kadastro müdürlüğüne ve aşka yolum düşmüyor boğazımı tahriş ediyor tek motorlu teknenin karıştırdığı dalga dağılmıyor günlerin tadı ağızda, ciğerimi alıp gitse sahibi şayet varsa benden çabuk bitiyor rakım ve asmalı mescit aklımda ipsiz sapsız düşünceler var abi gecenin giyotin…
-
op.102: gece görüşü

e. yusuf çelik, ekim 2021 I. ölüyorum tarafsız bir haz. damarlarım çekiliyor kanım pıhtı. fareler gemiyi en erken terk edenlerdir. bu- gece görüşü beni yoruyor gündüz körü dedikleri şey bir bir ileri bir bir seni istiyor ben bir ilk yaşama şarkısı/ yavaş yavaş kendimi kendime taşıyorum ölüyorum II. ölmekten çok korkuyorum ellerim ayaklarımda emekliyorum yarın yokmuş gibi kadın oluyorum annem ölüyorum. ben korkuyorum hastaneler. camlar. mastürbasyon gelenekleri antidepresanlar. uyku hapları. mümkünse biraz sakinleştirici. baba olamayacak bir gelenek o güne…
-
op.100: kafes dövüşü

şehriban yaman, ekim 2021 Ve ben cep yorgunuyum dünyanın, içinde anlamsız rüyalar taşıyan. Haşarı çocukluğumun küçüldüğü kapılardayım, Güliver’in peşinden, Gülüveren’e doğru. Uyanıklığın uykuda yarattığı devrim yine de aralamaya yetmiyor sokak kapılarını. Çocuk parklarını çok özlemiştim oysaki… Sarılamayacağım pamuk ipliğinden sesler vardı, çoğul ve annem kokan kadınlar oturan, banklarda. Epey oluyor, ayaklarımın yatağın ucunda ayrı bir devlet kuruşu. Yürüyemiyor, koşamıyor pencerenin camından…








