-
op.99: fen çiçekleri
adem üren, ekim 2021 en azından rengiolduğum bir şeyler var.sevinci ve hüznü gümüş/durdurulduğunda her dişlinin pastaze kalanın döl/ikna edilene sıkıntı gibi yapışan kara.gün dönsün diye yaşamıyorum. (tam şuramda adresini bildiğim bir şey var. ) burada hep güzel şeyler ölürburada hep güzel şeyler öldürür. keskin ve gavur görünüşün, benibin bıçak çağırsın, biri dağları unut ve kıskanyüzünü…
-
op.98: kırık kalpler müzesi
şule şilen, ekim 2021 Hırvatistan’ın başkentinde bulunan bu müze, adını tam da işlemiş olduğu temadan alıyor. Kırık kalpler ya da bitmiş ilişkiler adıyla da bilinen bu müze, Zagreb’in Upper Town bölgesinde yer almaktadır. 300 metrekarelik bir alana yerleştirilmiş 4000’den fazla nesne bulunmaktadır. Her ne kadar nesne desek de aslında her biri aşk, ölüm, ayrılık gibi…
-
op.97: galeri bu x art50.net: all in one’02
galeri bu x art50.net, ekim 2021 Ahmet Ağıllı – Aytaç Beyazgül – Bahar Artan Oskay – Baysan Yüksel – Bedia Ekiz – Bengisu Bayrak- Berk Gürle – Cem Onat – Ceyda Güler – Deniz Defne Acerol – Deniz Doğruyol – Didem Ünlü – Doğa Ünyaylar – Elif Çelebi – Erman Gürcüm – Funda Alkan –…
-
op.96: kül tablası yahut kırık şeyler
aynur ili, ekim 2021 Burası bekleyişlerden mürekkep bir masa, henüz bakmadım üzerine. Muhtemelen birkaç sarhoştan artakalan kül ve sigara yanığından ibaret. Ahşabı bozuk çoğunlukla. Üzerime yapışan ve kirli görünmeme neden olan ıslak külden daha ayıp geliyor, ahşabın bozuğu. Islanmak dediysem çok büyük sularda yüzmedim elbette. Birkaç damla gözyaşı, çokça gözyaşı umudu. Son zamanlarda üzerimde silgi…
-
op.95: baştan yenilgi
usame yördem, eylül 2021 Nabzını yokluyorum şimdi, taze bir ölünün. Yenilgiler uslanarak büyüyen çocuklar, isli bir şehri ne yaparlar şimdi? Bir bıçakla daldığım odalar, bana başka gülüyor şimdi, başka adam olmanın tarihine yenilerek Ve mecburi bir büküşle boynumu, başka sürükleniyorum. Başta, bir başkası vardır diyorum, Çarmıhlar sözgelimi, İsalar ve akşam yemeğinde son defa olmanın bilincinden…
-
op.94: rica
emre ay, mart 2020 savaştan kalma bir tüfek gibiduruyorum anılarımın karşısındaanılartercümesi en zor olantekliyorum daha ağzımı bile açmadan içim geniş uçurumlar besliyor düşmeleriylehafızamda görkemli acılar koleksiyonuunutulmaktan kısaldı yollarımoysa hep birileri bekliyordur diyetılsımlı soluklarla tıklamıştım bütün kapılarıkapı kollarında sıcaklığı gitmelerinsırtlarında terk edilişlerden yapma soğuklukbendim yeminli askeri kapı önlerinde beklemeninkimsecikler gelmedi savamadım sıramı göksüz kalmış bir kuş…
-
op.93: bulantı – iki
kazım baran yılmaz, eylül 2021 her gece sonsuz bir bulantıyla uyuttuğum midem her sabah büyük bir yangınla, ortalığı kanın götürdüğü bir savaşla, bitmek bilmez bir kıyımla uyandırıyor beni. uyanır uyanmaz lavaboya koşuyorum. iç organlarım ağzımdan çıkana kadar kusuyor, ciğerlerimi patlatacak şiddette derin nefesler alıyorum. sonra ağzımı çalkalıyor, kafamı suyun altına sokup bir süre bekledikten sonra…
-
op.92: ki kapanış ölümdür
yusuf çelik, eylül 2021 Ben bir yol ki hep kayıpbir zaman ki hep donukben ki yok hükmünde varlıkkimim ben aynada kalan sanrı? bülbül olmalıyım ben ki türkü söyleyensen olmalıyım meselagökyüzü gibi mavigüneş gibi aydınlıkben ki biraz kendimi aşmalıyım.kalbim var mı benim konuşayım? yazayım dedim; yazdım.anam dedim; hû dedihûyu tanıdım. içimde bir utanç gibiiçimde bir utanç…
-
op.91: kesitlemeler no: 4
umut yalım, eylül 2021
-
op.90: nisan da kış olsa senin için
ahu neda, eylül 2021 Sevgilim, sana hep paltolar bakacağımÖlülerin derilerinden fularlar, kollarına örülecek iplerHep de saklayacağım yorgan altında öpücüğü Birlikte acı, birlikteKalbimi yememiz için yalanlar uyduracağımKim örterdi ayaklarımı, bulantıya bir kaşık yoğurtGeyikler ürkerken kalbimde, vazgeçmeyeceğim onları alıştırmaktanSenin ışığına, geldiğinde sevinsin mi kış için de senin için de Sevgilim, tanı beni, yangınım, sefalet, bozukluk, aynı sesi…
-
op.89: uyandırılmak üzere
batuhan çağlayan, eylül 2021
-
op.88: külün altında ben
kaplan, eylül 2021 Ben, hep yanlıştım kendimegözyaşlarınızla büyüttüm kendimiaffedin demiyorumgömün cehennemin en dibine.Ben, hep zehirdim kendimeakrebin iğnesiydim ateş çemberindekurtarın demiyorumbırakın, çarmıha gerilmiş İsa’yım ben. Ben ki, korkardım mezarlara bakmaktan. Kaçardımçocukluğumda, rüyalarımdaki ölgün bedenlerden.Koyun beni en kaçtığım yere, çocuk düşüme. Siz,o uçakların içinde olurdunuz bazenben, başımın üzerinden geçen her uçağa binerdim.Giderim yine kendi yitik ülkeme. Ben,…
-
op.86: itham ya da tuhaf şeyler takvimi – bir
kazım baran yılmaz, eylül 2021 yirmili yaşların başındayım. evdekilerin narkotik şube ekibi gibi peşimde dolandığı, ben uyurken ceplerimi cüzdanımı filan kontrol ettiği ve konu komşu sohbetlerinde bizim oğlan eve kafası güzel geliyor ama ağzı içki kokmuyor, dedikleri günler. sentetik asidin etkisi, gelecek kaygısı, çevresel birkaç faktör ve içimdeki buhranın yardımıyla intihar etmeye karar verdim. gürültülü…
-
op.85: nuit verte
kenan albustanlı, eylül 2021 Pantheon’a gömülen general kasıntısıyla izler, onu, geceteninde ay yanıkları, aşk şarkıları dilindetınısı, zihnin asık suratlı emirleri, moda dışı selamlaşmaakılda çoktan sallanmış bir otoriteve kınına kılıç yerine gül takangüleç yüzlü, henüz devrilmiş olan kraliyet Lé/bilmemne şövalyelerizırhları evlerinde şimdi günü gören de, tanı gören kadar net anlatsınyalınayak/takunyalı bir deliye anlatır gibimadeni para üzerinde…
-
op.84: bu çok güzel bir şiir
umut yalım, eylül 2021
-
op.83: greenlerin büyükşehir maceraları
cihan adıman, mart 2020 merdiven üstlerinde oturuyor şehirliler v.baba gençliğinde nasırlar biriktirmişinşaatlardan kalma bir yük binmiş sırtına -fıtıkgençliğini iliştirmiş aynanın kenarınasaçları kıvırcık-siyahne devrim ne darbe geçmiş saçları arasından kıvırcık-siyah, baba ahalinin ortasında karıştırıyor saçlarınıserçe parmağını bırakmış binalardataşları diziyor dörtlü masanın üstüne baba ahalinin ortasında karıştırıyor saçlarını y.merdiven üstlerinde seyretme oyunu insanlar birikiyor büyük takvimin yaprağınagünlerle…
-
op.82: raw, 260220
kazım baran yılmaz, mart 2020 utancıma verdiğim addır yeryüzübeni iki kere tersten yazacak tarih musa’dan beri yarılan bir suyun habercisiyimbir tartılsa gölgem, gövdemden ağır çıkarherkesi besteleyen bir nota var ağzımdabir de denizin dikişleri patlayana dek koşmakher bıçağı körelten bir talimdir aslındaçok keskin bir cümlenin ortasında susmak utancıma seçtiğim renktir hüzünbeni iki kere ibda edecek ölüm…
-
op.81: gittikçe bozuluyor sesim. gayrım yetiş
yusuf araf, mart 2020 #1 su yadırgıyor kendini tenimde. yaralıyor dediklerimi, diyeceklerimi örseliyor yeniden.değil uzanıp dindiğim kahrın o ağızdan çıktığı için yıkadığı şeyde terk. hiç yoktu olacağı güzel yüzümde gülen hüznün hükmü. ola ki çağrıldım. ola ki bilindim çarşının ortasında, kahraman ellerle bilindim, korkak sözlerle ya da şeyler tanıdı gündüz körü gölgemdeki aksi.önemi miydi olup…
-
op.79: ”hariç” şiire ”dahil”
yiğit ergün, nisan 2020 Emre Ay, 1994 yılında doğdu. Gazi Üniversitesi Çağdaş Türk Lehçeleri ve Edebiyatları Bölümünü ve Anadolu Üniversitesi Sosyal Hizmetler Bölümünü bitirdi. Vurgu Edebiyat Dergisinin editörlüğünü yürütmektedir. “Hariç” (2019) adlı şiir kitabı yayımlandı. İstanbul’da yaşamaktadır. -“yutkunma” şiirinde şu iki dize geçiyor :“geniş korkulardır göğsümü daraltan / göğsüm incelik için tek solukluk” İnceliğe hasret…
-
Abone Ol
Abone olunmuş
WordPress.com hesabınız var mı? Şimdi oturum açın.
opus sanat* 