-
op.318: batuhan m. dolu – kayıp dua*
Yumruklarım ve dizlerim çözülüyor aşkın karşısındaBütün siperleri gövdeme saklıyorum, hakikat.Dünyaya körlüğüm bunca zaman gözlerimi sana toparladığımdandır.Kasıklarıma dolanıyor bekaretin yuları, barikat!Bir kere sevişince hiçbir mayıs aklamaz çocukluğumuzu artık.Dua kaybolur, yıkılır tarikat. Arzı düşüne hizalamıyor, yeni bir dinde ayete varmıyor kelimelerim.Bir peygamberin cennetten kovulduğuna şahitlik ediyoruz seninle,Günde beş vakit sana aldanıp iman ediyorum güneşin zaptına,Islak dudaklarından geçerek…
-
op.317: mustafa güngör – ay büyürken de uyurum*
kötü kadınlar ve annelericennetleri sırtladılarayaküstü bi gelenek şimdiayakların altında… otopsi masası bi cinayettigöğüs kafesim disekedaha dün vurdum onuya da evvelsi gecebilemiyorum dalgalardan korkardım bir birve açıkağız rögar kapaklarındansonra ay büyürdü sular boyuben bembeyaz elimde bir asautanamadan kavrarken onudoğuşkan ve uykusuz tılsımlardiğer elimde esaretsol elim, şahsına münhasır bi oyunbozan kıyametim renklerinden olacak bunu bil!alacalı bi geyik…
-
op.316: sevda altınkaya – yerliler ve bayat şeyler*
Gözlerim dünyaya bayat bakıyor, olabilirAma anlamıyorum ne ara bu kadar eskidiİnsan yerleşmek istiyor birini sevinceUzak bu yüzden güzel, yakın nerede başlıyorHiçbir şey tazelenmiyor hayattaRuhumdan bayatlık akıyor Bayatlar insan da kullanılmaz, içilmez, yenilmezBayatlar insan, küf bağlar, kurtlanır, yüzüne bakılmazBen bayat mıyım ki doğduğumdan beriHiçbir köşe başında bir mucize karşılamadı beniHayat uzadıkça uzuyor, ölüm uzadıkça uzuyorNeyi tersine…
-
op.315: ümit tarhan – haviye*
Haviye; Bakışları sırtında kaldı demekAllah’ın senin için istemediklerinin en güzeliYazgın, öznesi olamayacağın sesinin dışında artıkOyuncaklarından birini çalmalıydınEn azından inançlarından bir azıkAçlık nedir bilmeden diasporanda endam ederdin Kahin çalıyor, zorluyor kapıyıGösterecek gözlerinden o simsiyah kargayıKanatlarından dökülen papatyaları kitaplara gömmeyiHer şeyi saksısında bir kök dibinde nasıl saklamayıSenden ona kalan o tek düşünceyi;Yıkmalı önce her şeyi… “Sen hüsrana…
-
op.314: çağla nalbantoğlu – kentler ve ah!*
Masada duran ilaçları düşündüm ve ardından adımı. Adımlarımı sigara paketine gelince hızlandırıp boynumu küllükten aşağı sallandırdım. Vuruldum. Sokaktan biri örtüsüz, iki kadın geçti. Arkalarından frenler, adamlar, izmaritler ve çocuklar. Beraber yani aynı, diyerek yürüdü biri. Kolunu bir başkasının koluna geçirmiş, zincirlerini arıyor. Biri akılsız, iki adam geçiyor sokaktan, kırılıp dağılan kaldırım taşına sinirleniyor. Sövüyor, annesini…
-
op.313: adem üren – je n’ai jamais vu*
karnında tekmelenen bir cehennem değilse eğercehilin girebileceği bir kapı içingözlerini ver. nedir dölün süte kavuşur acelesibir düşün bin yaşabir yol değilse bu gittiğimizayaklarını ver. her bıçağı aynı kemikte denemenin tekrarıve tekbiridir seninle karşılıklı oturmakben tam buradatam burada benben tam da burada ben elbette belanın ve bir kaydın ortasındatabancasız kaldımben elbette o güllerin ve katillerin ortasındasenden…
-
op.312: zeynep sude – yeşil sevda*
aşk beni büyütmedivalide’de tanıştığım sarışın çocuktan Sevda’nın Arapçada siyah demek olduğunu öğrendimyeşil elbisesini giymiştineden pasparlak rengi bu kadar koyu gözüküyor merak ettim ağlamak beni büyütmediyanına yaklaştığımda uçmayan serçeler dahi kendilerini sevdirmezdiatarken saniyesini tuttuğum kahkahaların ardından yüzüm ifadesizdi çığlıklar beni büyütmedioysa zikirlerimi içimden çeker, meşkleri kulaklıkla dinlerdimmor güneş gözlüklerim yıldızların noktalarını alır, parlatırdı gitmek beni büyütmedimendil…
-
op.310: batuhan durak – örneğin davlumbaz diyorum*
Ispanaklı börek. Yumurta sarısı. Arap Yarımadası. Hıdırellez. İçimde ona karşı duyduğum özlem duygusu ne zaman kabarsa, bu yola başvuruyorum. Beynimin hangi bölgesinde, nasıl ve ne şekilde yer ettiklerini bile tahayyül edemediğim birbirinden alakasız kavramları gelişigüzel ortaya saçıyor, bir nevi kusuyorum. Ona dair kıpırdayan, ayaklanmaya çalışan her neyse; onu ait olduğu yere, zihnimin en derin, en…
-
op.307: melih bera – gelik*
şair sustaharet alarveles de alisayı saltravmaya binmeintihar etmesneakers yemesnickers giymesigarayı bırakpara eder mi rakkaşını döndürışığı söndürbeni çok sevyatzıbar
-
op.306: ilker has – ayrı yoldan rast düşenler*
Çoktan ölmüş çiçeklerin kokusu, yazmaya başladığım an ellerimde yeniden doğdu. Bahçesindeki goncalar büyümek için bekliyorlardı ve genç kadın, bahçenin kapısını açık bırakıp evinden ayrıldı. Bütün hazırlıklarını dün geceden yapan alımlı genç kadın, her zaman yaptığı gibi buluşma yerine saatinden önce varmış ve kendisini kitaplara bırakmıştı. Buluşacağı delikanlının geç kalacağını düşündü oysa delikanlı, her zaman tam…
-
op.305: müge kartal – eşik*
Gelmemem gereken bir kapı eşiğindeyim. Öyle bir eşik ki imkansızlıklarımı bile peşimde sürükleyebilecek kadar kapalı. Kabuslarımda kaç kere o kapıdan çaresizce döndüm ve kendi elimi kendim tuttum, bilmiyorum. Belki de tuttuğumu sandığım elim, bir anahtardı. Bu eşikte bulunmamam gerektiğini, kafamda yüzlerce kez seninle tartışmış olduğumdan biliyorum. Ve tüm tartışmaları kaybettim. Ne olursa olsun kalbimin bir…
-
op.304: abdullah berâ – kıyıdan görünür ya*
benimle güvertede buluşsayılı kaselerini tutturduğun gibi koş ve gelbizlik olmadığından çekinmekunduralarını vura vura, beni ağlata ağlata gel.selamlardan korktuğun kadar korkma denizin oyunlarındanöksür. tutma kendini.kaldıraçlara yükleyip yükleyip getir bana kollarınıbağla onlarısıkı sıkı bağla ve yığıntılara kat onlarıbayramları özleözre ihtiyaç duymasın yeniliklerinve yadırgamasınlar senikorkmasınlar sabahları yükselen kuş seslerindenbenden bilme sırtına yüklediğim ölünüalma ağzımdan bolluk vakti çaresizliğiyitirmesinler, hakir…
-
op.303: buse gül – avuç içi kırmızısı ve bavullar*
avuç içi kırmızısı evleri, gözleribavullar hep aynı sapaktan döner geceyebeklerken bir çağlayan da beklergözlerimdemezotopamya’da kuraklık biterselam verir kuru dallar rengini çalan ortancalarasular susunca bir kuş ötmeye başlarhiç bilmediğim bir dildeahkalbi susuz ağaçlarçok susadığındanhep en başa dönmek ister, tohumaişte bu yüzdenbir ağaçla bir tutuyorum kırıklığımıtam ortasından bu fotoğrafta trampetinin sesi yok anneama kötü değiliz.kırkımı çıkardığın ıslak…
-
op.302: berat kayrak – 4+1*
Bir adımına çöllerden gelirdim,Ayakların tazecik bebekmiş.Gizin doğası ağlak ormanlarda sürsene olurdu,duası dudaklarımın kabul olsa,ayna karşısında aynı kalsak.Çöl ağladı. Ayna ağladı. Ben ağladım. Sana bir demet gerçeklik topladım. Yedi renginden göğün, siyahı seçti,beyazı bana kaldı.Üstüme geçirdim, toprağa uzandım.Gök ağladı. Toprak ağladı. Ben ağladım. Sana kan kırmızısından resimler çizdim. Gülüşünde çiçekler açardıGülsen, üstüne gül koklamazdım.Gülüşün başka baharlarda,menekşelerde…
-
op.301: cafer başer – dilsiz kanatlar*
Sessizliğe açılmış iki kanatGözler üzerimde Gözlerin başı dönmekteBir dünya çocukEllerine konmamı beklemekteYakalamaç diye oyunmuşÜç günlük dünyam Büyülü bir serüvenin ardına Sürünürken yerdeKozalara sığmadı gönlümKanatlandım dün gece ansızın Melek gibi göklerdeKağıt bir uçurtmayla tanıştım Buruşuk uçmadım hiç Her daim ütülü Her daim umutlu Kanadımda Anka’nın dağları Kaçtım peşimde koşan adımlardanBir türlü düşmediler peşimdenÇocuklar en masum dostlarımKalemlerinde geziniyorumSarı mavi yeşil siyah Uyanmasınlar diye düşlerine konuyorumAvazım…
-
op.300: esra dökmen – cash withdrawal / deposit*
|. çekimseri yıkmak anarşi kuralı sabahı taze fırçalar kullanarak silmek ripablik tekrarı elinde ne kadar suç varsa patates soymaya geceden başlamak gerek yeltenmek disipline mürekkebini bayıltır aklının bulunduruldu hazır ol mâkâmı post şimdi modern yatmalı üstünde sekiz saat kadar bu postun da öyle işte anlatımlarınız kabak gibi ortada sepetten çıkan haberler bir süre epey durdu vazoda öyle dursun taze kokan şeyler…
-
op.299: erkan katırcı – biçare bir*
hayat, uydurmakmış elbetkendin olmak marifet,dolanmadan kenetlenemezmiş elleritepesine dikilmiş bir öz vepişkin bir merhaba olmadanve özgürlükdemode bir yaşam biçimi bugünçaren yoksenden başka pırıl pırıl tezgah, taptaze depresyonlarbir eskici geçmiş yoldanölüm tabuttan ağır çekermişhenüz güneş batmadan, ayıplanmış aramakkitlenmiş dişlerbağırmak lazımmışbağırmak veunutmaya meylediyor bulmakçaren yoksenden başka bilmediği herkesi iyi sanmıştekinsiz içkiler içmiş güneş batarkenansızın bir yumru sinmiş boğazına,canı…
-
Abone Ol
Abone olunmuş
WordPress.com hesabınız var mı? Şimdi oturum açın.
opus sanat* 