Etiket: tunahan yücel
-
op.447: tunahan yücel – içimde kalan çocuk*
Ey gözlerinin içinin parladığı zaman,dizleri yaralı, avuçları güneşli çocuk;sen koşarken dünyahenüz adını bilmiyordu ağırlığın. Şimdi buradan sesleniyorum sana:aynı bedenden,başka bir günden,zamana düşmüş bir izden. Ben büyümedim belki,sustum.Sen hâlâ oradaysan– bir yerlerde –bu ses değsin sana.
opus sanat* 