op.467: f. şeyma denizoğlu – süreğen*

 

anla artık arayan içim
evin yol, evin yok, evin yalan

– “Kırık”, Neyse

 

gösterdiğim yaşta
kazayı görüyor
durmadan bakarak
durmadan sana
        koşmak
göründüğüm yaşta
önünü göremiyor
yuhlanarak
jilet izi saklanarak
kasmayı iş edinmiş gövdeyi
kamburlaşarak koşmak
       sana
kırmızısın /yahut/ kanlı gözlerim
hayli yoğun
hayli yokluğa körelir
bilinci mutlak 
gösterdiğim yaş akmakta
kurmak 
        yeni dünya       

kaynasın suratsız sâkî için
karası farksız karaltı içi
içmek elinden
kana kanarak 
sövgülerle
       içten

kopsun sayfaları damgaların
şirazeyi sökerek
utanarak örtünerek
sönsün yerüstünün tüm kıvrımları

 

 

 

         

       

 

Bir Cevap Yazın

opus sanat* sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin