gökyüzünden lokavtlara acımasız kuşlar düşüyorken
şampuan pahalıydı,
asitle yıkadı kömür saçlarını aren
holocaust’ta bir yağmurda köpekler ve çingeneler üşüyorken
ağaçlara kıyamadı,
dudaklarındaki izmaritle yaktı kömür saçlarını aren
mitralyöze mermi doluyor ve maksut’ta bir şeyhler oluyorken
örmek istemedi,
paslı bir bıçakla kesti kömür saçlarını aren
ben o kulun duvarlarına bu şiiri yazmaktan vazgeçerken
hiç saçları kalmamıştı,
kalmamış saçlarıyla yaslandı okulun duvarlarına aren
(VE ÇOK SONRA BIRAKTIM CİBALİ’DE OLMA HALİNİ)
Bir Cevap Yazın