OP.475: esra kuş – zaten çiçek*

yolu ezdik,yolu tüm gücümüzle
geri dönülmez artık, dönülmez ensesinden taşan etin kırmızı gerçeğine
bu gerçek birinin penceresindeki adam,bizim evdeki babamız
yardımcı bir tonu yok yardım edecek bir şeyi yok
inanmak paranın yazı mı tura mı”sı
bozuk ne varsa dünden bozulmadı esasen
biz orayı iğne iplik deştik

denilmemiş ne varsa onu arıyor insan,her şey denildi
ustası çünkü yarın erken gel dese yarın erkenden giderdi
kapıyı boyamak gerek derdik boyardı,
demeden bir günü bile boyamazdı,günü maviden başka

böyle acayip zamanlarda acayip soluk bakardı,
mertebe gibi düşün miraçtan inmek falan
ben yukarı çıkayım
sen aşağı in

bizi o evde beş kişi birlikte inceltti,bizim evdeki babamız
zaten çiçeklere de çürüyüp vaktinin geçeceğine bile bile yeniliyor insan
biz beş kişi birlikte yenildik
bir kere daha kana kırmızı rengi veren vişne suyuna inanır mıyız hiç
hiç

Bir Cevap Yazın

opus sanat* sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin