yağmurda şemsiye açmayanlar için biçilmiştir!

OP.476: adem üren – olma*

bugün hiçbir yerde olmamak günüdür/
evde ya da uzakta

sen güzelliğinin ustasısın/ kaldı ki ben
bu hayata acemi hissetmişim.

gelinemeyecek bir yerse eğer kalbim
kerbela dahi azdır/
dünyanın üzerine yürümem.

nasıl yaşamak için kalkınıyorsa her sabah
her akşam büyüyorsa gövdende insan
olmanın hıncı

sulanmamışsa bir çiçek gibi aynı yetimin ellerinden
lütfen altında arama hayatın anlamını
sabah açılan radyoda

bir önem taşıyorum büyük bir ödem
savunulacak bir yeri yok dünyanın
yine de yürümem/
bugün oralı olmadığım bir gündür.

ben her felaketinde nuh olamam
ben her felaketinde nuh bulamam.

Bir Cevap Yazın

opus sanat | sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin