OP.483: ÖMER BURÇİN ÖZKİŞİ – İSYAN NİSYAN VS. VIII.*

oku dedi cebrail  
kulağına doğru 
allahın adıyla  
oku. 

mağarasında ve kırk yaşında 
kendinden razı mı bilinmez 
kendisiyle baş başa 
vecdinde kum fırtınaları 
kulu ve elçisi  
çölündeki vahanın 
yıkacağı putların buharında 
yoğuracak bir yarımadayı 
takvim yaprakları karılacak yeniden  
muhammed’ten önce 
muhammed’ten sonra. 

gör dedi  
allah’ın kelamına sus  
kureyş’e put olanı 
ilkin dört kişi ses verdi  
dördü birden el… 
köstebek gibi yer altında gizliden 
nefesine soluk  
gözüne ayna  
sesine duvar 
acısına nem  
dört yoldaş. 

putların gölgesinde mekke 
kadınlar toprakta diri 
köleler zincirde kemik 
cahiliye devrinde bir avuç insan 
yüzleri medine’ye dönük 
hicretten öte göçten ziyade 

allah adına dört mümin 
önlerinde ilham ve ilah 
yanlarında yok sayılanlar 
savaştılar kan revan 
zafer zafer 
hüsran hüsran. 

fethe doğru gerisin geri 
inkarın inkarı gibi 
büyüdüler kabile kabile 
bir devrin sonu 
bir devrin başı 
miladını yeniden kardılar 
isa’dan devraldıkları harcın. 

gün geldi 
dili ölüme değgin  
veda etti hazretleri 
özü, sözü,  yazgısı 
vedasına ihanet  
mi? 

döllendi  
mushaf  
mushaf. 

temellük  
miras  
miras. 

yine  
yeni  
yeniden. 
isyan 
nisyan  
vs. 

Bir Cevap Yazın

opus sanat* sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin