kıyıya vurmuş günahlarım
güneşte kavrulan tuzla kabuk
ucuz ezber dudağımda merhamet
insanım enikonu
yüz çeviren
korkak
çürük
zaaflarım var
karanlıkta yontulası
ıssız kuytularda secde
korkuların sunağında
kurban edilesi
görünmez putlarım
beş uçlu hiçliğin ortasında
ağır et, kibir, gölge
o kadar sahiciydi ki boğulmalarım
çığlığı duyamadım
ellerim boğazımda
geçip gitmenin sessiz cinayeti
kendi karanlığımda gündüm
itirafımdır evrenin sağır boşluğuna
deniz yıldızını ben öldürdüm
Bir Cevap Yazın