yağmurda şemsiye açmayanlar için biçilmiştir!

OP.497: ERMAN ŞAHİN – YAĞMURA ADINLA SESLENDİM*


Sevgili Ümit’e

I.

güneş yüzünde severdi bütün sabahları
ben düşmek ile uyanmak arasında bir yerde değildim
inanmaların çağı geçmemişti

II.

içimde büyüttüğüm bir ev olmadı senden sonra
sevebilirim sandım erkenden uyumayı
kalabalıkların rengarenk palyaçosunu
yeni bir şarkıyı
yalnız da içilen kahveleri
sanmanın kaç hali varsa
o kadar sandım

sen yanağının ortasında açan güle su vermeyi unutma.

III.

ince ince işlenen bir güz eşarbı sesin sonra
sonrası rüzgar
sonrası cuma’nın ertesi

VI.

aklıma bembeyaz cümleler giydiriyor evler
yağmura adınla sesleniyorum
cebimdeki belkiler sırılsıklam

Bir Cevap Yazın

opus sanat | sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin