Kutuplardan bakmak istiyorum dünyaya
Dünyanın sabahlarına, bütün akşamlarına
Kutuplardan bakmak istiyorum
Oldukça soğuk, oldukça beyaz bir hatıraya.
Şu karar senin
Bu ceza onun diyerek
Allah’ a ve adalete inanarak
En çok Allah’a inanarak
Serin ırmaklar gibi her akşam
Kendi suyumda yıkanıyorum.
Kutuplardan bakmak istiyorum dünyaya
Dünyanın sıcak yazlarına, kararmış sokaklarına.
Bu şehir senin
Şu balkon kimin diyerek
Kılıçları kırarak
Savaşları redderek
Suya ve ekmeğe inanarak
Bileyerek taşları
Omuzlarımda gül taşıyorum.
Kutuplardan bakmak istiyorum dünyaya
İnsan eliyle yapılmış harita sınırlarına.
Bu dağ senin
Şu deniz başkasının diyerek
Kaç yurt varsa giderek
Silah ve mızraklara karşı
Hüznün çürüyüşünü izliyorum.
Sararmış bahar vakitlerinde
Kabuğuna alışmış bir incirden bakmak gibi
Kutuplardan bakmak istiyorum dünyaya.
-Mümkünse kalbinin içinden.
Bir yanıt yazın