yağmurda şemsiye açmayanlar için biçilmiştir!

OP.507: selin kaygısız – yanık yeşil*



Yaprak dökerken sordu
Bitti mi?
O yeşilden gelen yanık kokusu
İçime zehri akıtır
Her yanık yeşillik kokusu pişmanlığı hatırlatır

Alma acılarımı
Çiçeklerime topraktır
Kandilleri söndürdüğüne bakma
O hep sallanan koltuğundadır

Kurşununuz dönüp geldi mi?
Biz tam ortasından vurulduk
Sonunu bile bile kör sevdalara tutunduk

Vurma sopanla dutlarıma ayaklarda ezilir
Bir kaybolur bir belirir
Gözden akmaz boğazda birikir
Niye geç kaldı ki?
Olgunlaşması meyvenin

Dedi bahaneler yükleme
Kendi hakkına girdin
Başkalarına dil bileme
Sahibine yüz çevirdin

Oysa beşi bir yerde sallanıyor yaralarımın kabukları
Saklanıyor kulaklarımda emzirdiğim insan ağızları
Günler geçse de geçmiyor yaramın sızıntıları
Al, vur, çarp, savur
Dağıt bulutları
Ver bana aklımdaki sabahları

Bir yanıt yazın