yağmurda şemsiye açmayanlar için biçilmiştir!

OP.510: gökhan demir – masal dışı*



az gittim uz gittim, tuzla buz oldu her şey
sabote ettim göz açıp kapayışımı bile
içimdeki orman dışımdaki şehri yuttu kustu
amerikan mutfakta ezik vişne kaynıyor niyeyse
neyi bilmem gerekli, ölünce zaten unutulacaksa

dünyanın tüm sularını yakmak istiyorum
penceremden sızan geceyi ürkütmeden
sustuğum en güzel cümleyi armağan edeceğim
üstüme yığılan duvarları gerçek sahibine geri vererek

babam ceviz tabutundan kaçmış, dokunamıyorum
yeni bir gezegen doğurtmuş gibiyim, henüz sakinsiz
bayrağımı öyle derine diktim ki kan sıçradı yüzüme
buradan boşluğa sıkışanları seyrediyorum
hiçbir şey kurtarılamaz

Bir yanıt yazın