nefes almam gerektiğinden söz ediyorum başlarda
şu, elimde görmüş olduğunuz hayat
hayret edilesidir.
ikide bir kırılmasın diye
unutup yanılmasın diye
artık suçlanmasın diye
kursağı bilhassa ona öğrettim.
bir gün
kenti boğazından kesen birisi vardı
hazır elini kana bulamışken
hazır bir şeyleri yanlış götürmüşken
kan kopacak kıyamet akacakken
şiiri yakasından tutmuş öldüresi vardı.
dört eldi sarıldım
ne yakamı
ne şiiri.
hayret etti. hayret. acıyan gözlerle baktı
dedim
bazıları yok edişe ortak olamıyor
insan bazen kıyameti görüp ölemiyor.
çeşidi de vardır insanın biri diğerinden beş fazla
kuşlar havada bitişik düzen uçar da çarpışmazlar.
şimdi
insanların hasta olmadığını
kim söyleyebilir

“op.158: f. aylin gökçek, temyiz” için 2 cevap
son zamanlarda okuduğum en güzel şiir. yazana da ulaştırana da teşekkürler…
BeğenBeğen
İnsan bazen kıyameti görüp ölemiyor… Ne güzel anlatmış içinde bulunulan düzeni.. Hislerine sağlık. Daha başka başka şiirlerini de okumak dileğiyle..
BeğenBeğen