yağmurda şemsiye açmayanlar için biçilmiştir!

op.158: f. aylin gökçek, temyiz



nefes almam gerektiğinden söz ediyorum başlarda

şu, elimde görmüş olduğunuz hayat

hayret edilesidir.

ikide bir kırılmasın diye

unutup yanılmasın diye

artık suçlanmasın diye

kursağı bilhassa ona öğrettim.


bir gün

kenti boğazından kesen birisi vardı

hazır elini kana bulamışken

hazır bir şeyleri yanlış götürmüşken

kan kopacak kıyamet akacakken

şiiri yakasından tutmuş öldüresi vardı.

dört eldi sarıldım

ne yakamı

ne şiiri.

hayret etti. hayret. acıyan gözlerle baktı

dedim

bazıları yok edişe ortak olamıyor

insan bazen kıyameti görüp ölemiyor.


çeşidi de vardır insanın biri diğerinden beş fazla

kuşlar havada bitişik düzen uçar da çarpışmazlar.

şimdi

insanların hasta olmadığını

kim söyleyebilir

“op.158: f. aylin gökçek, temyiz” ögesine 2 yanıt

  1. son zamanlarda okuduğum en güzel şiir. yazana da ulaştırana da teşekkürler…

  2. İnsan bazen kıyameti görüp ölemiyor… Ne güzel anlatmış içinde bulunulan düzeni.. Hislerine sağlık. Daha başka başka şiirlerini de okumak dileğiyle..

Bir Cevap Yazın

opus sanat | sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin