Etiket: yakup diker
-
op.328: yakup diker – alışılmışın dışında*
Dişlerimin arasından geçiyor zamanBir kalkışmaydı bu – alışmak gerekAlıştım buna – alışmak gerek.Tren vagonları geçti önümdenVe kuşlar üstümüzdenKuşlar hep üstümüzde ve üstümüzden. Yollar serildi damlar üstüneGüneş içimize işlediKayalar yuvarlandı.Bunlar oldu, bunlar olacak – alışmak gerekAlıştık buna – alışmak gerek. “Seni kendime yuva bildim” dedi bir adam“Seni kendime ceza bildim” dedi bir kadın.Tren vagonları geçti önlerindenTren…
-
op.232: yakup diker, kavisli*
Ben kendimi sakladığım hasarlaBen tırnaklarımla kazıdığım etimleBen kendi vehmimde duru ve kavisliYaşamakla yükümlü dünya boşluğunda. Kavisliyim çokça ve yasak meyveye yakınKulaklarımda çığlık, ağzımda sular herkese yetecek kadar.Ben biraz kurumayan ırmakBana kalırsa biraz suç, bana kalırsa biraz günah.Doğru bildiğim şeyleri çevremdekilere dağıttımYanlışlar ve yanılmışlar karıştı gözlerimin önünde toprağa.Dünya boğazına kadar çığlık, boğazına kadar tufanİnsan eliyle büyüyen…
-
op.184: yakup diker, ne kimse ne de stalin
Bu vakitte zaman senle göğsün arasında İyi bak kendine / kendini dinle İyi futbol oynardın oysa Hayata karşı kaleci yapmışlar seni. Bak bir kez daha düşecek bu sözcük İnsanların hizasına Turuncu bir rengi düşle Ardından durulan göğün renginde. – Uzaktan sert şut / biraz kırgınlık biraz yorgunluk var. Bazı alışılmadık durumları saymazsak Alışık olduğum bir…
-
op.180: yakup diker, her şey ödünç mayıs gibi
Eve dönen bir çığlığın sonrasıydı unutulan her yüz Güneş kurulanır, deniz kendi tuzunda susardı. Bizi bıraksalar bir şeyler düzelecek gibiydi Bazı peronları dolacak otogarların Meyvelerin sevilmeyen tarafına ilanı aşklar sunulacaktı. Uzak yerlere gidilen bir yol olmalı anne kalpleri Mavi balkonlardan dönülen akşam serinliği Mavi balkonlardan aşağı sarkıtılır akşam serinliği. Bana her şeyi başkaları anlattı, kendim…
opus sanat* 