Etiket: kazım baran yılmaz
-
op.162: kazım baran yılmaz, raw – 140910
bıçağı etinden kıskanacaksınikinin rakamla da yazılabildiğini öğretecek geceaslında sana he-ce-le-mek istediğim ne çok şey varbir bardasın, oturuyorsun, boynunda hala sarı sırma ip-bana! diyorsun; biraz daha damar-yanımdakine kan, sek olsun lütfen biz bugüne her gün pazartesi deyip geçeceğizsihirli bir öpücük alnında yedi harf kabartacakdudaklarından başka çıkar yol yok gibi ezberleyeceğim kıvrımını-bak! diyeceğim; yaraya hemen şu rampadan…
-
op.109: bulantı – üç
kazım baran yılmaz, kasım 2021 telefon çalıyor, ahizeyi kaldırıyorum. arayan herkes. ”bunu tut aklında,” diyorum. ”eğer bir insanı herkes arıyorsa, bunda onu tanımayan hiç kimsenin bir parmağı yoktur.” uzunca edilen lafların ardından ahizeyi yerine koyarken ”kendine sorduğun arayan kim sorusuna cevabın herhangi biriyse, bu hiç kimseyi değil sadece seni ilgilendirir. ” her şeyi büyüttük, kendimiz…
-
op.101: raw – 110320
kazım baran yılmaz, mart 2020 kalbimin de bir tarihi varterbiyemi tersine döndürüyordünyanın sürekli tekrarladığı teklif balkon demirinden aşağı sarkanbir kalanşo sarhoşluğu bune göğü yükselten başkane de yeri alçaltan tanıdıkbir testi olsam akıp suyumu bulurdumdiyor, kavline sırt dönmüş yasakşiddetle reddediyor tasvipbir testi olsam kırılıp şeklimi bulurdumdiyor, kahrına yenik düşen temkinvücut buluyor tahrip daha da zorlaşıyor anlamak…
-
op.93: bulantı – iki
kazım baran yılmaz, eylül 2021 her gece sonsuz bir bulantıyla uyuttuğum midem her sabah büyük bir yangınla, ortalığı kanın götürdüğü bir savaşla, bitmek bilmez bir kıyımla uyandırıyor beni. uyanır uyanmaz lavaboya koşuyorum. iç organlarım ağzımdan çıkana kadar kusuyor, ciğerlerimi patlatacak şiddette derin nefesler alıyorum. sonra ağzımı çalkalıyor, kafamı suyun altına sokup bir süre bekledikten sonra…
-
op.82: raw, 260220
kazım baran yılmaz, mart 2020 utancıma verdiğim addır yeryüzübeni iki kere tersten yazacak tarih musa’dan beri yarılan bir suyun habercisiyimbir tartılsa gölgem, gövdemden ağır çıkarherkesi besteleyen bir nota var ağzımdabir de denizin dikişleri patlayana dek koşmakher bıçağı körelten bir talimdir aslındaçok keskin bir cümlenin ortasında susmak utancıma seçtiğim renktir hüzünbeni iki kere ibda edecek ölüm…
-
op.64: kim bu işaret kuşağı?
yusuf araf, şubat 2020 Son zamanlarda ‘işaret kuşağı’ adlı bir oluşumun paylaşımlarına denk geliyorum. Ekim ayından bu yana bu oluşumu takip ediyor ve paylaşımlarında bulundukları şiirlerden bölümleri hayretle okuyorum. Daha öncesinde bu oluşumla ilgili kazım baran yılmaz, Facebook hesabı üzerinden bir duyuru yapmıştı. Bu oluşumun tam olarak ne olduğunu, ne için var olma gereği duyduğunu…
-
op.61: bulantı, bir
kazım baran yılmaz, ocak 2020 kapat, en sevdiğim şarkının tam ortasındayım. bu senfoninin süresi en az bir ömür eder.kapat, az evvel yürüyüşe çıktım, birazdan da koşarım. birkaç bin kilometre sürer.kapat, intihar etmek için içtiğim bir kutu ilaç midemi ekşitti. biraz kussam geçer.kapat, ana bülten başladı, cinayet haberlerine denk geldim. belki spiker benden de bahseder.kapat, gözümde…
opus sanat* 