Etiket: talha kutay
-
op.440: talha kutay – ölüm ne zaman acı hissettirir?: toplumsal acının üstünlüğüne dair deneme*
Acı dindi diyorum bazen yağmur dindi der gibi.” (Didem Madak – 128 Dikişli Şiir)” “Ne çok acı var,” der Cahit Zarifoğlu “Sarıkamış 1979” başlıklı yazısının girişinde. Zarifoğlu’na benzer şekilde İsmet Özel de “yaşamak bizimçün dokunaklı bir şarkı değil ki.” diye yazar birkaç dişe bedel olan şiirinde. Yaşam çoğu zaman acılarla örülü bir bütündür. Peki insan bu kadar acının…
-
op.413: talha kutay – meşe ağacının tanıklığında*
Hafif serpiştiren yağmur, toprağı yumuşatmıştı. Islanan toprağın kokusu, hoş bir lezzet vermişti doğaya. Tıpırtı sesleri arasında sağa sola kaçışan tavşanlar, bu lezzetten payını alıyordu. Toprak, sabit duran her şeyi kucaklayacak kadar hoşgörülüydü. Palamutlardan, yaşamdan kopan papatyalara ve cesetlere kadar… Ne kadar çok hikâye barındırıyordu toprak. Bir palamudun hikayesi mesela, haşmetli bir meşe ağacı olma gayesiyle…
-
op.372: talha kutay – otuz beşe on kala kalemin şakıdığı*
Güneşin doğuşu bir beklenendir bazı yürekler için. Bazıları içinse gelmesi istenmeyen astrolojik bir olaydır, astroloji nedir, pek bilinmese de. Annesi ölen biri, sevmez doğmasını. Çünkü bilir ki cenaze işleri mesaiye başlar, güneşin doğmasıyla. Karanlık anneciğiyle birlikte olmanın tek koşuludur, her ne kadar bitecek olsa da. Anneciği buluşurken sonsuzluğun aydınlığıyla, kendisi tanışır çayın demi gibi bir…
-
op.331: talha kutay – rençperin yüz kırışıklıklarından dile gelendir*
metropolün sevgiyi soğuran sokaklarındadirengen nazlı mı nazlıkörpe kısrak gibi doludizgin gençliğimkoştururken ankara sokaklarındaumarsızca hayata dairtanış oldumnasırlaşan elleriyle pamuk tarlasındagöz pınarlarından akan yaşları silen bir rençperlegeçen sene bu zamanlardaçukurova’nın sıcağında.dertleri yığılmıştı sanırsın toroslaranlattıkça tanıştı farkındalıklacinnah yokuşunda pat küt yuvarlanan gençliğim.bilmezdim kusur olduğunu öksüzlüğün yetimliğinsırtına yazılmış bir keredile gelirken dertleri kilidi paslanmış gönül sandığındanah çekse yıkılırdı toroslar…
opus sanat* 